Op een vrije woensdag in januari zette ik een streepje op het briefje aan de koelkast, elke keer dat ik de waterkoker aanzette. Om vijf uur 's middags stonden er negen streepjes. Zes mokken thee, twee keer water voor een kop soep bij de lunch, en één keer omdat ik het water vergeten was en het opnieuw liet koken. Tijd om de meetstekker erbij te pakken.
Wat ik mat
De waterkoker, de filterkoffiemachine en de magnetron kunnen gewoon aan de meetstekker. Voor de pan op de inductieplaat keek ik op de energiemonitor van de slimme meter, op een rustig moment, en trok ik het sluipverbruik eraf. Het water kwam steeds koud uit de kraan.
| Wat | Verbruik |
|---|---|
| Waterkoker, één mok (0,3 liter) | 0,04 kWh |
| Waterkoker, 1 liter | 0,12 kWh |
| Waterkoker, helemaal vol (1,7 liter) | 0,19 kWh |
| 1,5 liter pastawater, pan met deksel op inductie | 0,19 kWh |
| 1,5 liter pastawater, pan zonder deksel | 0,24 kWh |
| 1,5 liter eerst in de waterkoker, dan in de pan | 0,19 kWh |
| Filterkoffie, zes kopjes zetten | 0,10 kWh |
| Warmhoudplaat van het koffiezetapparaat, per uur | 0,06 kWh |
| Mok melk in de magnetron | 0,03 kWh |
Ik reken voor het gemak met 27 cent per kWh, ons oude vaste tarief. Op ons dynamische contract schommelt de prijs per uur, maar het gaat hier om de verhoudingen.
Wat ik ervan leerde
Alleen koken wat je gebruikt. Ik vulde de waterkoker vroeger op gevoel, meestal tot de helft, ook als ik één mok wilde. Dat is een halve liter te veel, ruim 0,06 kWh per keer. Met een stuk of vier keer per dag komt dat op bijna 90 kWh per jaar, ruim twintig euro. Nu vul ik de mok met koud water en giet ik die in de waterkoker. Lotte, onze lampen-uit-politie, heeft haar werkterrein uitgebreid en controleert sindsdien ook het waterpeil. Daan, die voor één bakje noedels standaard een volle waterkoker kookt, is haar favoriete verdachte.
Niet opnieuw laten koken. Dat negende streepje was het meest overbodige van de dag. Op woensdag kook ik 's ochtends nu één liter en doe ik die in een thermosfles. Daar haal ik de hele ochtend thee uit.
Op inductie maakt de route weinig uit, de deksel wel. Vroeger, op gas, was water voorkoken in de waterkoker echt zuiniger. Op inductie is het lood om oud ijzer: allebei zetten ze de stroom vrijwel direct om in warmte. Het verschil zit in de deksel. Zonder deksel kostte hetzelfde pastawater een kwart meer.
De koffie van Jeroen
Sinds vorig jaar hebben we een eenvoudig filterkoffiezetapparaat in plaats van de padmachine. Zetten kost weinig. Maar op vrijdag, als Jeroen thuiswerkt, staat de kan soms de hele ochtend op de warmhoudplaat. Vier uur is 0,24 kWh, een cent of zes. Geen ramp, maar na een uur smaakt de koffie ook nog eens bitter. Mijn voorstel om hem meteen in een thermoskan te doen, vindt hij "lauw". De onderhandelingen lopen nog.
Alles bij elkaar gaat het om een paar tientjes per jaar. Dat is niet veel. Maar deze gewoontes komen elke dag terug, ze kosten niets en na een paar weken denk je er niet meer over na. Behalve als je dochter met een opschrijfboekje naast de waterkoker staat.
