In mei heb ik twee weken lang alles wat we aan eten weggooiden eerst in een apart bakje op het aanrecht gedaan en op de keukenweegschaal gezet. Na de eerste week stond er 3,4 kilo. Een halve krop sla, een kom macaroni, drie zwarte bananen, een pak yoghurt over de datum, de korsten van een heel brood en twee courgettes waar ik nooit iets mee had gedaan.
Ik schrok niet zozeer van het gewicht als wel van wat het was. Gewoon eten. Gekocht, gekoeld en soms al gekookt, en dan alsnog in de groene bak.
De plank ‘eerst op’
De grootste verandering kostte niets. De middelste plank van onze koelkast is nu de plank ‘eerst op’. Alles wat open is, bijna over de datum of over van het eten, staat daar, in glazen bakjes met een stukje schilderstape en de datum erop. Lotte schrijft de data, met haar mooiste letters. Wie iets uit de koelkast pakt, kijkt eerst op die plank, ook bij het smeren van de lunch.
Het werkt omdat het zichtbaar is. Vroeger verdween een bakje rijst achter de melk en vond ik het tien dagen later terug. Een bijkomend voordeel: de koelkastdeur staat minder lang open, omdat niemand meer hoeft te zoeken.
Plannen en de restjesavond
Het weekmenu dat ik op zondag maak, helpt het meest: we kopen minder wat we niet nodig hebben. Op donderdag is het restjesavond. Alles van de plank komt op tafel, aangevuld met eieren, een salade of tosti’s. De kinderen vinden het een soort buffet. Daan mag als eerste kiezen, dus de lekkerste restjes zijn altijd het eerst weg.
- Brood: op maandag gaat een half brood meteen de vriezer in. Bevroren in de broodrooster gaat prima.
- Bananen: te bruin? Zonder schil in een zakje in de vriezer, voor de pannenkoeken op zaterdag.
- Porties: pasta en rijst weeg ik nu af. Bij ons is dat 400 gram pasta voor vier, en dan blijft er precies genoeg over voor één lunch.
- De datum: ‘ten minste houdbaar tot’ betekent dat het tot die datum zeker goed is, niet dat het daarna slecht is. Kijken, ruiken, proeven. Bij ‘te gebruiken tot’, zoals bij vlees en vis, houd ik me wel aan de datum.
De courgettecrisis
Dan de moestuin. Twee courgetteplanten bleken voor een gezin van vier ongeveer anderhalve plant te veel. Eind juli kwamen er twee à drie per dag. We hebben courgettesoep in porties ingevroren (de vriezer in de trapkast is nu voor de helft soep), geraspte courgette door het pannenkoekbeslag gedaan en een tas vol naar Gerard en Wil van hiernaast gebracht. Wil kwam een week later terug met een pot courgettechutney. Ik vermoed dat er in onze straat inmiddels meer mensen courgettemoe zijn.
In augustus heb ik opnieuw twee weken gewogen. Schillen en koffiedik tellen niet mee, dat is gewoon gft. Er ging nog gemiddeld 0,8 kilo per week weg, vooral broodkorsten en één vergeten bakje rijst. Ik schat dat het ons een tientje per week scheelt. Perfect is het niet: vorige week vond ik achter in de groentela een halve komkommer die eruitzag als een natuurdocumentaire. Maar van een volle bak per week naar een paar korstjes, daar ben ik best trots op.
