Onze achtertuin is negen meter diep en ligt op het zuiden. Jarenlang stond er vooral een trampoline. Toen die dit voorjaar eindelijk weg mocht, timmerde Jeroen er drie moestuinbakken van steigerhout voor in de plaats.
Ik had geen idee wat ik deed, en dat zie je terug in de oogst. Hier een eerlijk verslag van ons eerste jaar, inclusief de dingen die ik volgend jaar anders doe.
Wat we bouwden en wat het kostte
De bakken zijn elk 1,80 bij 0,80 meter en een kleine 40 centimeter hoog. Jeroen zaagde ze op een zaterdag in april in elkaar, voor € 95 aan steigerhout. Daarna ging er voor € 60 aan moestuinaarde en compost in. Zaden en plantjes kwamen er voor zo’n € 35 bij. Water haalden we zo veel mogelijk uit de regenton aan de schuur, die sinds april bijna 2.700 liter heeft opgevangen.
Wat wel lukte
- Courgettes. Twee planten. Veel te veel. Ik heb er 31 geteld, en dan reken ik de exemplaren die onder de bladeren uitgroeiden tot knuppels niet eens mee.
- Stokbonen. Langs een rek van bamboestokken. Sinds half juli bijna elke week een maaltijd sperziebonen, en het beste wat we hadden.
- Radijsjes. Het project van Lotte. Binnen vier weken van zaadje tot bord, en ze heeft ze allemaal zelf geoogst, ook de exemplaren die op een knikker leken.
- Cherrytomaten. In de bak die het dichtst bij de schuur staat, uit de wind. Sinds half augustus een bakje per paar dagen.
- Kruiden. Peterselie en bieslook buiten, basilicum op de vensterbank in de keuken.
Wat niet lukte
- Paprika’s. Vier plantjes. Begin mei was het ’s nachts nog koud, ze stonden wekenlang stil, en daarna vonden de slakken ze. Eind augustus hing er precies één paprika aan, zo groot als een pingpongbal. Daan heeft hem met veel ceremonie opgegeten.
- Sla. In mei prachtig, in de hittegolf eind juli schoot alles door. Bittere stengels van een halve meter.
- Wortels. Kort, krom en soms met drie poten. Ik had veel te dicht gezaaid en nooit uitgedund.
- Aardbeien. De merels waren steeds net een dag eerder dan wij.
Water viel mee. Alleen in de hete week eind juli was de regenton leeg en hebben we een paar dagen met kraanwater gegoten.
Was het de moeite waard?
Financieel nog niet. We gaven ongeveer € 190 uit, en als ik de oogst in de winkel had moeten kopen, kom ik op misschien € 120. Maar de bakken gaan jaren mee en volgend jaar hoef ik geen grond meer te kopen. Belangrijker: Lotte rende deze zomer elke dag eerst naar de tuin om te kijken wat er gegroeid was, en Daan weet nu hoe een boon groeit, ook al ontkent hij dat daar iets aan is.
Volgend jaar: één courgetteplant in plaats van twee. Paprika’s alleen als ik ze zelf voorzaai op de vensterbank in de keuken. Sla in kleine porties om de twee weken, en ’s zomers in de halfschaduw voor de schuur. En een net over de aardbeien. Ik heb nog geen idee of dit ooit een besparing wordt. Maar er ligt genoeg courgettesoep in de vriezer om tot de kerst mee te kunnen.
