Zaterdagochtend om half negen stond Henk onderaan de vlizotrap, met een rol vuilniszakken en zijn oude timmermansschort voor. ‘Jullie geven aan, ik vang op,’ zei hij. Jeroen stond op de zolder, ik halverwege de trap, en zo hebben we een weekend lang tien jaar spullen naar beneden doorgegeven.
Sinds we hier in 2016 kwamen wonen, ging alles wat we ‘misschien nog eens’ nodig hadden de zolder op. Een vlizotrap is daar perfect voor: je ziet het niet, dus het bestaat niet. Tot de monteur vorig najaar voor het onderhoud van de cv-ketel over drie dozen babykleertjes heen moest stappen. Toen nam ik me voor om op te ruimen. Het werd september.
Wat we vonden
Babykleertjes van allebei de kinderen, de box en de kinderstoel. Lottes eerste fietsje. Een skelter waar Daan al vier jaar te groot voor is. Twee bananendozen Lego. Een partytent van een verjaardag waar niemand zich meer iets van herinnert. Onze oude padsmachine, die sinds vorig jaar is vervangen door een simpel filterapparaat. En een doos met spullen van mijn vader. Die is netjes gelabeld weer teruggegaan, op een plek waar ik hem kan vinden.
Daan mocht zelf kiezen welke Lego weg mocht. Dat duurde een middag en was emotioneler dan ik had verwacht, maar hij hield de dozen die hij echt wilde en de opbrengst van de rest ging naar zijn spaarpot.
Wat we verkochten en weggaven
| Verkocht via Marktplaats | Opbrengst |
|---|---|
| Lego (een deel) | € 95 |
| Box en kinderstoel | € 70 |
| Kinderfietsje | € 45 |
| Skelter | € 40 |
| Partytent | € 30 |
| Babyfoon | € 25 |
| Stapel strips van Jeroen | € 20 |
| Padsmachine | € 15 |
| Totaal | € 340 |
De kleren gingen naar de kringloop, de kinderboeken naar de minibieb aan het eind van onze straat en een oud matras naar de milieustraat. Weggooien was er uiteindelijk weinig bij. Het meeste had nog gewoon een tweede leven in zich, het lag alleen op de verkeerde plek.
Wat het opruimen verder opleverde
Toen alles beneden stond, zagen we pas hoe de zolder eruitziet. De cv-ketel en de omvormer hangen er, en die kun je nu weer bereiken zonder te klimmen. Ik kan voortaan gewoon even op het schermpje van de omvormer kijken als de app hapert.
Henk zag ook iets wat ons nooit was opgevallen. Vanaf de ketel lopen de warmwaterleidingen ruim een meter langs de koude zoldervloer, helemaal kaal. Zondagmiddag heeft Jeroen er leidingisolatie omheen gedaan, voor € 9 bij de bouwmarkt. Hoeveel gas dat scheelt, kan ik niet meten, maar elke keer dat iemand de warme kraan opendraait, gaat er nu minder warmte naar een zolder waar niemand woont.
Alles wat nu nog boven staat, heb ik in een lijstje gezet: de tent, de kerstspullen, de koffers, de klapstoeltjes en de doos van mijn vader. Jeroen lachte er eerst om. Dinsdag zocht hij de klapstoeltjes voor het voetbal van Daan, en toen las ik het hem voor.
