Eind april zag ik in de huis-aan-huiskrant een oproep van de gemeente: gratis een energiecoach aan huis. Ik meldde me aan, half in de verwachting dat er alsnog een verkoper zou komen. Op een vrijdagochtend half mei stond er een gepensioneerde ingenieur op de stoep, met een tas onder zijn arm en een zaklamp in zijn jaszak.
Jeroen werkte die dag thuis en zou ‘even’ meelopen. Anderhalf uur later stonden ze samen op zolder over de cv-ketel te praten en was hij zijn overleg van elf uur bijna vergeten.
Hoe zo’n bezoek gaat
De coach is een vrijwilliger. Hij verkoopt niets en heeft geen belang bij wat je doet. Hij begon aan de keukentafel met onze jaarafrekening en mijn spreadsheet met meterstanden, waar hij hardop om moest lachen. Daarna liepen we het huis door: meterkast, doorzonkamer, slaapkamers, badkamer en via de vlizotrap de zolder op. Aan het eind kregen we een tas met tochtstrips, radiatorfolie en een ledlamp. Die lamp ligt in de la, want alles is hier al led sinds 2023. De rest bewaar ik voor het najaar.
Veel van wat hij zei wist ik al: thermostaat iets lager, kieren dicht, korter douchen. Hij vroeg ook op welke aanvoertemperatuur de ketel stond (de hoogste, bleek) en zei dat daar winst zat. Dat bewaar ik voor het stookseizoen. Maar drie dingen had ik zelf echt niet bedacht.
Tip 1: de emmertest onder de douche
Hij vroeg hoeveel water er per minuut uit onze douchekop kwam. Geen idee. Dus hield hij een emmer met maatstreepjes onder de straal en ik keek op de klok van mijn telefoon. Na een minuut stond er ruim 10 liter in. Een spaardouchekop haalt volgens hem zes à zeven liter zonder dat je veel verschil voelt. Die hebben we inmiddels gekocht. Daar schrijf ik nog apart over.
Tip 2: het luik in de gang
Onder de mat in de gang zit het luik naar de kruipruimte. Ik had het in negen jaar twee keer open gehad. Hij ging op zijn knieën liggen, scheen met de zaklamp naar binnen en zei: ‘Veertig centimeter. Daar kan iemand liggen. En er zit niets tegen die vloer.’ Vloerisolatie is bij ons dus goed mogelijk. Wat ik ook niet wist: het luik zelf is een grote kier. Hij liet me mijn hand langs de rand houden en ik voelde de koude lucht uit de kruipruimte omhoogkomen. Een strip tochtband eromheen is een klusje van een kwartier.
Tip 3: kijk naar de muur, niet naar het raam
In januari had ik bij de bibliotheek een warmtecamera geleend. Op de beelden zag je koude plekken rond de ramen, en die had ik vooral aan de oude kozijnen toegeschreven. De coach bekeek de foto’s op mijn laptop en wees naar de strook muur onder de vensterbank. ‘Dit is je spouw, niet je kozijn.’ Een huis uit 1978 heeft een spouwmuur, maar die is bij de bouw vaak niet of nauwelijks geïsoleerd. Hij raadde aan een isolatiebedrijf een inspectie te laten doen, met een cameraatje door een klein gaatje in de voeg. Dan weet je of de spouw leeg en geschikt is.
Jeroen vroeg aan het eind, zoals altijd: ‘En wat levert dat allemaal op?’ De coach noemde geen bedragen, maar wel een volgorde: eerst de goedkope dingen, dan de spouw, dan de vloer, en pas veel later nadenken over zoiets als een warmtepomp. Die volgorde hangt nu op een briefje op de koelkast. Of jouw gemeente ook energiecoaches heeft, verschilt per plek; het energieloket weet het. Het kostte ons anderhalf uur en een pot thee.
